W blasku świątecznych lampek i przy akompaniamencie kolęd cała szkolna społeczność zebrała się na hali sportowej, która tego poranka przemieniła się w przestrzeń wspólnej zadumy i radosnego kolędowania. Uroczystość otworzył krótki apel przygotowany przez Samorząd Uczniowski — młodzi gospodarze spotkania z właściwą sobie powagą i wdziękiem złożyli życzenia Pani Dyrektor, całemu gronu pedagogicznemu oraz wszystkim pracownikom szkoły, nadając ton całemu wydarzeniu: serdecznemu, pełnemu szacunku i ciepła. 
Po nich nastąpił występ szkolnego chóru, którego głosy odbijały się od wysokich ścian hali, wypełniając ją brzmieniem prawdziwego świątecznego nastroju. Wykonania „Jezusa Narodzonego” oraz „Kolędy dla nieobecnych” zabrzmiały z namysłem i oddaniem — melodie niosły zarówno radość, jak i refleksję, tworząc most między tradycją a współczesnym przeżyciem świąt. Po nich Pani Dyrektor wygłosiła ciepłe, osobiste życzenia; jej słowa, pełne podziękowań za mijający rok i nadziei na nadchodzący czas.
W oficjalnej części programu dokonano podsumowania szkolnych konkursów przeprowadzonych w pierwszych miesiącach roku. Wręczone wyróżnienia i dyplomy były nie tylko formalnym aktem uznania — stanowiły także dowód pracy, pomysłowości i wytrwałości uczniów oraz wsparcia nauczycieli. To chwila, w której indywidualne wysiłki zamieniają się w publiczne świętowanie małych triumfów.
Najbardziej wzruszającym punktem popołudnia były jasełka przygotowane przez uczniów klasy III. W prostych, ale trafnych scenach mali aktorzy przywrócili opowieść o narodzinach Jezusa do bliskości rodzinnego stołu i codziennych gestów — pokazali, że ta historia żyje w domach, opowieściach i chwilach wspólnego ciepła. Ich przejmujące kreacje pełne były niewinności i autentyczności, co sprawiło, że widownia nieraz milczała z poruszenia. Ten teatralny obraz został podkreślony i rozświetlony tańcem uczniów klasy V: biało‑niebieskie szarfy wiły się w powietrzu, tworząc obrazy przypominające zimowe światło i niebiańską ciszę, a rytm tańca wniósł do przedstawienia nutę lekkości i świątecznej radości. 
Kolejnym elementem programu był Przegląd Kolęd i Pastorałek — barwny przegląd różnorodnych interpretacji, w którym wystąpiły zarówno najmłodsze grupy przedszkolne, jak i starsze klasy szkolne. Gościnnie zaprezentowały się grupy przedszkolne: 3‑latki „Motylki” z piosenką „Hej pasterze”, 4‑latki „Sówki” z „Dziś w stajence”, 5‑latki „Misie” z „Aniołkiem maleńkim” oraz 6‑latki „Pszczółki” z „Cichą nocą” — ich występy wniosły do spotkania świeżość i niewinność, które urzekały prostotą wykonania. Kolejno zaprezentowały się szkolne klasy w zmienionej kolejności: Klasa VIII – „Gore gwiazda”, Klasa VII – „Dziecina mała”, Klasa VI – „Pastorałka od serca”, Klasa V – „Dzisiaj w Betlejem”, Klasa IV – „Przybieżeli do Betlejem”, Klasa III – „Pójdźmy wszyscy do stajenki”, Klasa II – „Jezusa Narodzonego”, Klasa Ib – „Szła kolęda” (pastorałka) oraz Klasa Ia – „Był Pastuszek bosy”. Każde wykonanie miało inne barwy interpretacyjne — od prostych, ludowych brzmień po aranżacje pełne emocji i scenicznej ekspresji — co sprawiło, że przegląd stał się przeglądem nie tylko pieśni, lecz i wrażliwości młodych wykonawców.
Występy były oceniane przez przedstawicieli klas oraz jury w składzie: Pani Stanisława Martyka, Pani Renata Kraj i Pani Władysława Kobylarczyk. Jury oceniało wykonania kompleksowo — zwracając uwagę na wyraz artystyczny, dykcję, intonację i zaangażowanie. Po uważnych obradach ogłoszono wyniki: I miejsce przyznano klasie VII, II miejsce zajęła klasa III, a III miejsce otrzymała klasa VI. Ogłoszenie rozstrzygnięć spotkało się z oklaskami i gratulacjami — jednak najważniejszym zwycięstwem wydawało się być wspólne doświadczenie, które łączyło wykonawców i słuchaczy.
Gdy program dobiegł końca, hala rozbrzmiała jeszcze jednym, wspólnym śpiewem — uczestnicy, trzymając się nut tradycji, odśpiewali kilka kolęd razem, a potem rozeszli się w małych grupach, wymieniając uśmiechy i podziękowania. Podsumowując to niezwykłe spotkanie: dzień ten okazał się żywym dowodem na to, że nawet w przestronnej, sportowej hali można odnaleźć ciepło domowego świętowania; wspólne śpiewanie, wzruszenia podczas jasełek i radość z młodzieńczych występów utworzyły mozaikę wspomnień, które pozostaną w sercach uczestników jako świadectwo siły tradycji, empatii i szkolnej solidarności.
