W niedzielę, 25 września odbyły się uroczystości patriotyczno-religijne upamiętniające 78. rocznicę pacyfikacji Jamnej i partyzanckiej bitwy Batalionu „Barbara” 16. Pułku Piechoty. Wydarzenie zgromadziło wielu mieszkańców gminy i przedsawicieli władz.
25 września 1944 roku partyzanci z Batalionu 'Barbara” 16. Pułku Piechoty AK, w ramach Operacji Burza, stoczyli całodzienny bój z przeważającymi siłami niemieckimi i oddziały ukraińskiej SS „Galizien”. Niemcy w odwecie spacyfikowali wieś, mordując całe rodziny. To jedno z największych i najtragiczniejszych wydarzeń na terenie powiatu tarnowskiego podczas II wojny światowej.
Uroczystości rozpoczęły się przy pomniku poległych. Tu słowo do zgromadzonych wygłosili zaproszeni goście, którzy następnie przy dźwiękach werbli złożyli wiązanki kwiatów w hołdzie ofiarom niemieckiego nazizmu. Przejmujący, jak co roku, był apel poległych. Wyjątkowo wybrzmiał również wiersz Herberta przywołany przez ojca Andrzeja:
Moja bezbronna ojczyzna przyjmie cię najeźdźco
a droga którą Jaś Małgosia dreptali do szkoły
nie rozstąpi się w przepaść
Rzeki nazbyt leniwe nieskore do potopów
rycerze śpiący w górach będą spali dalej
więc łatwo wejdziesz nieproszony gościu
Ale synowie ziemi nocą się zgromadzą
śmieszni karbonariusze spiskowcy wolności
będą czyścili swoje muzealne bronie
przysięgali na ptaka i na dwa kolory
A potem tak jak zawsze – łuny i wybuchy
malowani chłopcy bezsenni dowódcy
plecaki pełne klęski rude pola chwały
krzepiąca wiedzą że jesteśmy – sami
Moja bezbronna ojczyzna przyjmie cię najeźdźco
i da ci sążeń ziemi pod wierzbą – i spokój
by ci co po nas przyjdą uczyli się znowu
najtrudniejszego kunsztu – odpuszczania win.
Przy obrazie Matki Niezawodnej Nadziei odprawiona została msza św., której przewodniczył wysłannik Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego, a po niej zakliczyński chór zaśpiewał pieśni patriotyczne.
To już kolejna uroczystość patriotyczna, w której braliśmy udział. Tydzień wcześniej
w szkole odbył się apel upamiętniający wydarzenia sprzed 83 lat. Uczniowie klas V i VII przypomnieli nam historię Polski z czasów II wojny światowej- tragiczny wrzesień 1939 r.
i powstanie warszawskie. Obejrzeliśmy fragmenty kroniki filmowej, wysłuchaliśmy wierszy i przejmujących piosenek. Gabrysia wzruszyła nas wykonaniem utworu „Miejcie nadzieję”.
Wrześniowe uroczystości kolejny raz wzbudziły refleksję o tym, jak bezcennym darem są wolność i niepodległość.
